Discozwemmen

26 november 2014

Nadat de FIFA het WK voetbal van 2022 aan het steenrijke oliestaatje Qatar had gegund, laaide er een storm van protest op vanuit de voetbalwereld. Los van de geur van corruptie die er rondom de toewijzing van de WK’s van 2018 (aan Rusland) en 2022 hangt, is het nogal lastig voetballen bij temperaturen boven de 40 graden…

Een WK voetbal in de woestijn. Dat voelt toch een beetje hetzelfde als olympische zwemfinales in de nacht.

Zoals ik anderhalve maand geleden al op deze plek schreef, vind ik het verschrikkelijk dat de zwemfinales op de Spelen van Rio 2016 pas om 22.00 uur beginnen en om 00.30 uur eindigen. Met alle ceremonies, dopingcontroles, interviews en andere plichtplegingen rondom dit soort grote wedstrijden, mogen de zwemmers blij zijn als ze om drie uur ’s nachts eindelijk terug zijn in het olympisch dorp. Uit ervaring weet ik dat je van de adrenaline dan nog wel een paar uur niet kunt slapen.

Zoals een wijs man (lees: Joop Zoetemelk) ooit zei: ,,De Tour win je in bed.’’ En laat datzelfde nou ook gelden voor de Olympische Spelen…

Het lichaam van mensen, en dus ook van topsporters, is van jongs af aan volledig gewend aan het dag- en nachtritme. Oftewel: overdag (bij licht) werken dan wel presteren en ’s avonds en in de nacht (als het donker is) rusten en slapen.

Voor het grootste en belangrijkste sportevenement ter wereld geldt dat blijkbaar niet. Anders gezegd: het Internationaal Olympisch Comité hecht meer waarde aan de dollars van televisiezender NBC, dat de finales hierdoor prime-time in de Amerikaanse huiskamers kan uitzenden, dan de gezondheid van haar sporters.

Het zwemtoernooi duurt acht dagen en de toppers starten vrijwel iedere dag één of twee keer. Die moeten in de aanloop naar Rio hun hele lichaam gaan resetten om tot dezelfde topprestaties te komen als op ‘normale’ EK’s en WK’s. Ik weet als geen ander dat het lang niet altijd helpt om je stem te laten horen. Maar tóch deed ik het in mijn actieve periode altijd. Omdat olympisch goud voor mij belangrijker was dan geld. Beter gezegd: ik zet(te) te allen tijde de sport op nummer 1, vóór de zogenaamde rijkdom en roem.

Ik hoop van harte dat de zwemmers en coaches aller landen alsnog in opstand komen tegen dit absurde plan van het IOC. Want tot nu toe bleef het akelig stil. Alleen in Australië klinken steeds luidere protesten, niet toevallig aangewakkerd door mijn oude coach Jacco Verhaeren. Iemand die altijd samen met mij schouder aan schouder ten strijde trok tegen de bobo’s die het slechtste voor hebben met onze geliefde sport. Jacco cum suis hebben ‘first followers’ nodig: zwemmers en coaches uit andere landen die het ook niet langer pikken. Atleten en trainers hebben meer macht dan ze zelf denken.

Ik ga er gemakshalve vanuit dat de Nederlandse zwemmers zich achter hun voormalige coach/technisch directeur scharen. Of zouden ‘wij’ blijven zwijgen omdat we juist blij zijn met finales die zo laat op de avond beginnen?! Per slot van rekening zijn wij in Nederland de uitvinders van een fantastisch fenomeen. Discozwemmen.

Share This