Ruwe Diamandis

7 januari 2015

Eind 2013 had ik het voorrecht een lezing van Peter Diamandis bij te wonen. Deze Amerikaan wordt alom beschouwd als een van de meest invloedrijke denkers ter wereld. Diamandis gaat er van uit dat er voor elk wereldprobleem, hoe groot ook, een oplossing komt.

‘Wij’ (de mensen, dus) zijn zo creatief, dat we op elke vraag een antwoord kunnen bedenken. Aldus Diamandis, zelf luchtvaarttechnoloog en ondernemer. Het dreigende tekort aan fossiele brandstoffen, het wereldwijde gebrek aan schoon water, het wereldvoedselprobleem; we kunnen het volgens hem allemaal oplossen met behulp van technologie.

Ik was zwaar onder de indruk van de positieve grondhouding van deze rasoptimist en de wijze waarop hij zijn boodschap verkondigde. ‘There’s no problem we can’t fix’, is zijn uitgangspunt. En dat onderbouwt hij met feiten en cijfers. Nu ben ik zelf ook wel een type die een glas eerder half vol dan half leeg ziet. Maar Diamandis zou over een klein bodempje wijn in een fles nog zeggen: ‘Weet je wel hoeveel druppels je daar uit kan halen?!?’ Heerlijk.

Rond de kerstdagen heb ik ook zijn boek Abundance (‘Overvloed’) gelezen, dat hij in 2012 samen met wetenschapsjournalist Steven Kotler heeft geschreven. Diamandis stelt dat we leven in een tijd van overvloed en dat de mens het eigenlijk nog nooit zo goed heeft gehad. Als we dat inzien, zijn alle grote problemen ‘slechts’ uitdagingen om op te lossen.

Het is zo jammer dat we dit soort ondernemende, creatieve geesten met visie zo weinig in de sportwereld tegenkomen. Leiders die ‘anders’ durven te denken en door creativiteit en samenwerking een sport weer nieuwe impulsen kunnen geven.

Het zal u vast niet zijn ontgaan dat ik geen hoge pet op heb van de wereldzwembond FINA. Over die late aanvangstijden van de olympische zwemfinales van Rio 2016 heb ik het al vaker gehad. Maar nu heeft men iets nieuws bedacht: de gemengde estafette. Oftewel: twee mannen en twee vrouwen…

Ja, het is wel anders. Maar creatief? Of vernieuwend? Gaat het onze sport verder helpen? Ik denk het niet.

 

Tijdens de WK in Kazan staat deze ‘mixed relay’ dit jaar voor het eerst op het programma tijdens een mondiaal toernooi op de langebaan. Er zijn dus weer een paar extra medailles te verdienen. Maar iedere zichzelf respecterende zwemnatie neemt dit soort circusnummers niet serieus. En toch vinden ‘we’ het blijkbaar allemaal prima dat deze onderdelen aan het toch al overvolle zwemprogramma worden toegevoegd. Hoezo ‘less is more’?

Ik pretendeer niet de wijsheid in pacht te hebben. Maar als ik het bij de FINA of welke sportbond ter wereld ook voor het zeggen zou hebben, dan zou ik juíst op zoek gaan naar mensen zoals Peter Diamandis. Om zo onze (per definitie conservatieve) sportbestuurders anders te leren denken. Of zoals Diamandis zelf zou zeggen: ‘The future is better than you think!’

Share This