Zeilschip vol zwemmedailles

5 november 2014

Topsporters zitten vlak voor een belangrijke wedstrijd niet meer te wachten op bemoedigende teksten van hun naasten, bobo’s of andere mensen. Zelfs een coach moet goed afwegen wat hij tegen zijn sporter zegt om zijn of haar focus niet te verstoren.

De allerbeste leiders verstaan de kunst om precies op het juiste moment het juiste te zeggen. Bob Hawke, van 1983 tot 1991 premier van Australië, was zo iemand. Vlak voor de start van de America’s Cup in 1983 vroeg hij aan schipper John Bertrand wat zijn verwachtingen voor de zeilrace waren. Bertrand antwoordde: ,,Ik ga m’n best doen!” Hawke keek hem daarop verbaasd aan en beet de zeezeiler toe: ,,Je best doen?! Destroy them, those bastards!”

Bertrand vertelde de anekdote toen ik onlangs Down Under op bezoek was bij mijn kameraad Jacco Verhaeren. Bertrand is als voorzitter van de Australische zwembond de baas van Jacco. Maar de Australiërs zullen hem voor eeuwig herinneren als de schipper die hun land in 1983 de America’s Cup bezorgde.

In Australië wordt deze unieke prestatie (waarmee na 132 jaar een einde kwam aan de Amerikaanse hegemonie in deze legendarische zeezeilwedstrijd) nog altijd beschouwd als een van de meest memorabele gebeurtenissen in de wereld. Hawke had hem vijf minuten voor de race precies dat zetje gegeven dat hij nodig had.

Op zijn beurt wist Bertrand zijn bemanning weer te inspireren tot grootse daden. En daarna ook tal van andere Australische sporters en sportteams, die de overwinning van Bertrand en de zijnen als voorbeeld gebruikten om onbevangen de strijd aan te gaan met het grote Amerika en de rest van de wereld. Bertrand had de Australiërs laten inzien dat niets onmogelijk is als je iets graag wilt bereiken.

Hij legde daarmee de basis voor de zo succesvolle Olympische Spelen van 2000 in Sydney en het huidige zelfbewustzijn van de meeste Australische sporters, van wie velen een kangoeroe met bokshandschoenen als mascotte met zich meedragen. Betrand was in 1983 de eerste die het symbool op de Australische vlag van zijn schip zette.

Ik heb ademloos zitten luisteren naar deze bijzondere man van 67 jaar, die jonge talentvolle mensen om zich heen verzamelt omdat hij nog elke dag iets wil leren. Zo is hij zijn protegé Ben Ainsley, de 37-jarige Engelse zeillegende (en viervoudig olympisch kampioen), aan het klaarstomen voor het zeezeilen. En als ze samen op zee zijn en er een enorme wind opsteekt, zeggen ze tegen elkaar: ‘Harden the fuck up!’ Oftewel: ‘Niet zeuren, de beuk erin!’

Jacco Verhaeren kan dag en nacht met deze grootheid sparren. Hoewel ik hem alles gun, maakt dat me toch een tikkie ongerust als ik aan de Spelen van Rio 2016 en de Nederlandse kansen op eremetaal denk. Als Jacco en zijn coaches en zwemmers net zo door John Bertrand worden geraakt als ik, dan voorspel ik een zeilschip vol Australische zwemmedailles.

Share This